مقدمه ای بر کشاورزی پایدار 

با ظهور کشاورزی صنعتی و انقلاب سبز درقرن بیستم مساله تامین مواد غذایی مورد نیاز برای بشر تا حدود زیادی حل شد. اما این  تاثیری کوتاه مدت بود چرا که به خاطر توجه نکردن به موارد زیستی و اخلاقی مانند حقوق دیگر موجودات و نسل های آینده و تنها پرداختن به رفاه خود از طریق استفاده زیاد از مواد شیمیایی مشکلات فراوانی بوجود آمد که علاوه بر تخریب محیط زیست، در نهایت تولید محصول را نیز کاهش داد.

پیدایش نظام کشاورزی پایدار ناشی از اصل حفظ و نگهداری منابع طبیعی یا تخصیص بهینه عوامل تولید است. در واقع کشاورزی پایدار را می توان فرایندی دانست که سعی می نماید تا رفتار اکوسیستم طبیعی را تقلید کند و در عین حال عملکرد بالا نیز از اهداف آن است. این سیستم به کشاورزی با شرايط يكنواخت و با ثبات دلالت دارد که ضرورت آن را می توان به سه مساله نسبت داد:

• ایجاد درآمد مناسب براي افراد جامعه

• افزایش  دسترسی به غذا

• نگهداری و بهبود منابع طبیعی

برای حصول این نتایج رعایت موارد زیر ضروری به نظر می رسد:

 تلفیق کشاورزی با دامپروری (مصرف کاه و كلش حاصل از كشاورزی برای دام و مصرف کود دامی حاصل از دامپروری برای زمين های کشاورزی)

 مصرف کود سبز به جاي كود شيميايی

  مبارزه بیولوژیکی علیه آفات، بيماری ها و علف های هرز

  تناوب زراعی

  کشت مخلوط

به طور کلی می توان گفت که دو اصل مهم در كشاورزی پايدار وجود دارد: به حداقل رساندن استفاده از مواد شیمیایی (به خصوص آفت کش ها) و بررسی باغ به صورت جامع. بعضی از متخصصين كه بر جنبه هاي اكولوژيكی سيستم زراعی تاكيد مي كنند آن را كشاورزی ارگانيك، بيولوژيك، اكولوژيك، طبيعی و يا جايگزين نیز مي نامند.

فهرست
در حال اعتبار سنجی لطفا منتظر بمانید ...